Блогоосоо хөндийрөөд бусдын хэлснээр тэтгэвэрт гараад нилээн уджээ. Тэгээд залуу зандан  явсан үеийнхээ бичлэгүүдийг эргүүлж тойруулан уншиж суухнээ хуучны сарампай бүрээс минь олон янзын өнгө будаг ялгарч үнэртээд үнэхээрийн сайхан санагдаж байнаа гэж.

Нээрээ л ногоохон блог минь өдөр тутмын амьдралын хэмнэлд их үнэтэй орон зай эзэлж хормын төдийд хөндийрөхөд асар ихээр үгүйлэн санадаг байж билээ.

Гэтэл одоо яав. Гар хөл эд эрхтэнээрээ тэтгэвэрт суучихаагүй оюун санаагаараа тэтгэвэрт суучихаа юу даа гэж өөрийн эрхгүй л бодогдож байна. Оюун санаа минь сүүжээ нь даахаа байсан хөгшин эмгэн болж, хүсэл эрмэлзэл минь ичээндээ орсон баавгай шиг аниргүйхэн зүүрмэглээд байна уу гэмээр уйтай байна.

Хувцасаа ч давхарлаж амжаагүй суутал гадаа хүйтрээд цас унаад өвөл болжээ.

Сэргээхиймсан даа.

Хачин сэвэлзүүр салхи

Үе үехэн шавхуурдана.

Өчигдөрхөн уйлж байсан би өнөөдөр инээж байхын гээч …

Уймарсан энэ ааш Хаврын салхины гижигдэлт үү

Аль эсвэл … “хоёр зүрхтэний” ааш юм уу гэж …

Хэдийгээр Монголд ирээд 4 сар болох гэж байгаа боловч ойр дотны найз нөхөдтэйгээ тухтай сууж ярилцах завгүй өдөр хоног өнгөрч цаг хугацаа харавсан сумнаас ч хурдан урссаныг гэнэт мэдэв. Эх орондоо тодорхой хугацаагаар байгаагүй болохоор ирэнгүүтээ амин хувийнхаа асуудлыг зохицуулах гэр орноо товхинуулах гэх мэт ажил ундарч, дээрээс нь шинэ ажил  эхлэснээс хойш улам бүр завгүй хүний дүрд хувирав.

Би гэдэг хүн сургууль төгссөнөөс хойш ямар ч ажилд орсон яаж ийж байгаад л дандаа л хар толгойгоороо хамаг бүхнийг хариуцаж даргагүй цэрэггүй тулаанд цусгүйгээр тулалдсаар явах юм даа. Хүн сургуульд мэргэн багш нарын гарын доор ихийг сурах гараанд гардаг бол ажил амьдрал дээр бас маш сайн чадварлаг мундаг зааварлагчын үгэн дор ахин сайтар суралцсаар явдаг. Их сургуульд ч яахав багштай байх нь тодорхой. Азаар би маш сайн багш нараар хичээл заалгаж номын дуу сонсож байсан.

Харин ажлын байран дээр үнэндээ шүүсийг минь шахаж, “тоосыг” минь “гөвөх” дорвитойхон багштай хэзээ ч байсангүй. Цаг хугацаа, ажлын хариуцлага, ном энэ гурав л миний багш байх шив дээ. Гэтэл зарим хүмүүсийг хараад байхад ямар азтай нь бурууг залруулж, ухаж зөвлөдөг ажлын “багштай” болчихдогийн.  Харин надад одоо хүртэл байхгүй. Ажил дээрээ нээх сайхан “зодож занчдаг” багштай болох юмсан гэж мөрөөдөхөөс цаашгүй явж байна.

Одоо хийж байгаа ажил маань маш хариуцлага өндөртэй, хурд шаардсан алба. Магадгүй ажилд авсан байгууллагын дарга маань миний нээх сүрхий CV-ийг хараад намайг энэ ажлыг хийж чадна гэж үнэлсэн ч байж болох. Уншиж цэгцлэх, агуулгыг нэгтгэн дүгнэх, товчлон хураангуйлах, эцэст нь орчуулан илгээх гэсэн шат дарааллаас бүрдсэн энэ ажил намайг өдөр бүр сандалын ард 4 цаг анхаарлыг дээд цэгт нь төвлөрүүлж суухыг шаарддаг. Дараа нь явуулсан өгүүлбэр, үг бүрийнхээ ард асар хүнд амлалт, хариуцлага үүрэх ачааг тохдог. Харилцагч маань дэлхийд хүлээн зөвшөөрөгдсөн байгууллага болохоор би ийм хүнд “ял”-ыг ухамсарлахаас өөр аргагүй гэсэн үг. Ер нь тэгээд шалгалт авч байгаа өрөөний хаалган дээр  “ЭНД ШАЛГАЛТ АВЧ БАЙНА” аль эсвэл “ON AIR” гэдэг шиг анхааруулгыг тусгайлан гаргуулсан вакуум өрөөнийхөө /мөрөөдөж байгаан/ хаалган дээр “ЭНД БЯСАЛГАЛ ХИЙЖ БАЙНА” гэж бичүүлээд суудаг ч юм билүү.

ГЭХДЭЭ л өдөр бүрийн ард гарч, бясалгалаа амжилттай дуусгаж чадах тэр мөч хамгийн амттайг хэлээд яахав.

Товчхондоо өдөрт 4 цаг орчноос тасарч гүн гүнзгий “бясалгалд” суун байж сая нэг санасандаа дөхөж очсон ажлыг гараасаа гаргана гэсэн үг л дээ. НЭЭХ СҮРТЭЙ ЯРИАД БАЙНА УУ. Яг л ийм юм даа. Анхаарал л суларвал тэгээд л нэг үг буруу бичигдэж би хоолойндоо олс зүүхээс наагуур байдалд орно гэсэн үг дээ.

Гэтэл нэг дэхь өдөр анхаарлын багахан сарнилаас болоод нэг өгүүлбэрийн 3 үгийг алгасан уншсан би маш том алдаа гаргачихав. Учир нь өдөр бүрийн “бясалгалын” минь хажуугаар гэнэтийн гэсэн тодотголтой “зазууран” ажил дээр цаг гаргахаас өөр аргагүй болов. Би угаасаа энэ гэнэтийн, сандралын, гэнэт сэхээрсэний ажил гэдэгт ямар дургуй гээч. Ер нь миний төлөвлөгөөнөөс гадуур орж ирсэн зүйлд их тааламжгүй “хялав цэхэв” ханддаг. Яг тэрчлэн бушуу туулай борвиндоо баастай гэдгийн адил л юм болсон доо угаасаа ч. Ядаж тэр өдөр принтер нь ажиллахгүй би гэдэг хүн хэдэн хар мөрийг цагаан цаасан дээр буулгаж чадаагүйн улмаас комоос ком руу шилжин харахдаа 3 үг орхин уншсанаа мэдээгүй байжээ. Эхлээд алдаа гаргаснаа дуулаад чихэндээ итгээгүй ч нягтлан ахин хартал яалт ч үгүй нүдэнд минь тухайн үед үл үзэгдэх нөмрөг хэдэрлээд харагдаагүй өнөөх 3 үг дурайтал томоор харагддаг байгаа. Нэгэнт би бурууг хийсэн болохоор хариуцлага хүлээхээс өөр аргагүй ч МЭДЭХГҮЙДЭЭ БИШ МЭДДЭГ МАШ ЖИЖИГХЭН ЮМАНД алдсанаа бодохоор өнөөдөржингөө бухимдав. Бүхэл бүтэн өдрийн тал ажлыг нэг цагт хийхэд хүргэсэн цагийн байдалд гомдох уу аль эсвэл хажуу дэргэд суухдаа чимээ гаргаж түчигнэдэг анхаарал төвлөрөхөд саад хийх хүмүүст уурлах уу хэн мэдлээ. Унасан бөхөд шалтаг мундах биш дээ гэх боловч 6 жил ажил хийхдээ би хэзээ ч ийм тэнэг алдаа гаргаж байгаагүй болохоор тайвширч үнэхээр чадахгүй л байна. Гэхдээ л би хэзээ ч аливаа ажлыг анхны нооргоор хийж эцсийн хэрэглэгчидэд өгч үзээгүй.  Хийсэн зүйлээ дор хаяж гурван удаа шалгаж нягталдаг заншилтай. Нэг өгүүлбэр дээр ч би өдөржингөө ажиллахаасаа залхдаггүй. Гэтэл надад энэ алдаа “гаргуулсан” ажил шалгаж хянах хугацаа өгөх нь байтугай материал дээрээ бүрэн гүйцэд ажиллах ч боломж гаргаагүй шүү дээ гэж өөрийгөө өмөөрмөөр санагдана. Намайг алдаа гаргачихлаа гэж хэн ч зэмлээгүй ч би өөрөө өөрийгөө үзэн ядах хүртэлээ зэмлэсээр өнөөдрийг барав даа.

Бухимдсандаа өдөр ажлаасаа эрт гараад явчихсан. Тэр өрөөнд байхаар улам бүр давчидаад байсан болохоор гараад явсан нь надад хамаагүй дээр байлаа.

Хамгийн тэнэг нь гуравхан үсэг миний бүхэл бүтэн 6 жил хөдөлмөрлөсний нэр хүндийг унагааж өөрөө өөртөө дайсан болгоход хүргэж байгаа явдал юм даа.

Гэхдээ би ажил хийх дуртай.

2  сарын 14ны өдрийг хайртай хосуудын өдөр гэдэг. Энэ баяр  “импортын” баяр ч бай хамаагүй  зүрх бүр хайртай хайртай гэж хүчтэй цохилох донсолгоог хамгийн ихээр мэдрэх энэ өдрийг эргэн тойронд хүмүүс тэмдэглэн өнгөрөөж байгаад би хувьдаа баяртай байдаг.

“Энэ хорвоод гурван агуу зүйл байна.
Нэгд, өөрөө чи хүнд дурлана гэдэг агуу
Удаад нь, өөрт чинь бас хүн дурлах агуу
Гэвч агуугаас агуу тэр зүйл бол ЭНЭ ХОЁР ХАМТДАА ТОХИОХ ЮМ ДАА” гэсэн үг байх. Мэдээж хамтдаа тохиож байвал агуугаас агуу зүйл гайхамшиг биш гэж үү, бүхий л зүрх сэтгэлээрээ хоёр биенийхээ төлөө цугтаа цохилж “бөмбөрдөнө” гэдэг хүний биенээс гарах, биеэр “тоглох” хамгийн сайхан хөг аялгуу бизээ. Гэлээ гэхдээ өөрөө хүнд дурлаж, эсвэл өөртөө хүн дурлуулах ч мөн гайхамшиг. Зүрх сэтгэл нь хайрлаж чадаж эс бөгөөс эргүүлэн өгч чадахгүй ч өөрт хүн хайртай гэдгийг мэдэрч амьдрах нь өөрөө гайхамшиг юм.

Нүцгэн ирээд, нүцгэн л буцах хорвоод хүнээр хайрлуулж, хүнийг хайрлаж, өгч өгч бас дахиан өгч амьдарсаар “үзэхийн эцэстээ” үй олон хайрын сүман зүрхтэй золгох сайхан биш байна уу, биш гэж үү. Магад дэндүү романтик гэлээ ч хайр бол амьдралын хүрдийг зөвөөр хөдөлгөгч хүч гэдэгт би итгэдэг.

Хүн ганцаарддаг. Хүмүүс дунд  ганцаарддаг. Гэхдээ хайрлаж чаддаг, хайрлуулж чаддаг, хайр дааж амьдардаг хүн ганцаарддаггүй байхаа. Би өөрөө хөвж, нисэж, дуулж амьдрах дуртай. Ихэнхидээ зүрхэндээ итгэдэг. Зүрх минь худал хэлдэггүй гэдэгт итгэсэн учраас аз жаргалаа олсон. Хайрлахын эхлэл итгэл ч байж болох, басхүү хайртай байсаар хайрлуулсаар амьдрах бүх хугацаа ганцхан итгэл дээр тогтсоор байдаг бизээ.

Бүгдэд нь гэгээн хайрын өдрийн мэнд хүргэе.

Баярын энэ өдөрт зориулаад Даярмонгол сайт дээр М.Саруул-Эрдэнэ ахын орчуулж нийтэлсэн хайрын тухай богино өгүүллэг, туужуудаас өөрт таалагдсан 2-ыг орууллаа.

Хараагүй охин
Хараагүй болохоороо өөрийгөө учиргүй үзэн яддаг нэг охин байсан юм сан жээ. Хайртай залуугаасаа бусдыг бүгдийг нь үзэн ядна. Учир нь залуу л үргэлж охиныг харж халамжилдаг аж. Охин энэ дэлхийг харах өдөр ирдэг л юм бол найз залуугийнхаа гэргий нь болно хэмээдэг байлаа.
Тэгтэл нэгэн сайхан сэтгэлтэн хос нүд хандивлаж, охин ч ертөнцийг, бас найз залуугаа анх удаагаа харав. “Хорвоог харах өдөр чинь ирлээ, хонгор минь надтайгаа одоо гэрлэх үү?” Гэтэл найз залуу нь бас өөр шиг нь сохор нэгэн байсныг харсан охин цочирдон, татгалзжээ.
Залуу уйлсаар холдон одов. Хэсэг хугацааны дараа нэгэн захиа ирүүлснийг нь уншвал “Би чамдаа үүрд хайртай хэвээрээ шүү. Харин нүдийг минь хайрлаж яваарай.”

*********************************

Залуу хайртдаа 12 цэцэг авчирчээ. 11 нь амьд, нэг нь харин хиймэл цэцэг байх юм гэнэ. Тэгээд хэлсэн нь: “Хамгийн сүүлчийн цэцгийг үхэж дуустал чамдаа би дурласаар байх болно”.

Төрлөөрөө түвшин амгалан
Элгээрээ энх амгалан
Төр улсаараа элбэг дэлбэг
Төрөл садан хотлоороо сайхан шинэлцгээгээрэй!

2007 онд Оогийноо блогоо анх нээж өдий 3 шинэ жилийг блогтойгоо хамтдаа угтаж байна.

Энэ хугацаанд блог ертөнцөөр дамжуулан олон сайхан хүмүүстэй танилцаж нөхөрлөн, олон ч зүйлийг нээн олж суралцсан.

Цаашид ч тасралтгүй суралцсаар байх болно гэж найдаж байна.

Ингээд блогт маань саатан тухалдаг хэн бүхэнд мөнхүү блогчин анд нартаа 2011 оны Туулай жилийн гал халуун мэндийг хүргэж хамгаас эрхэм эрдэнэ болох эрүүл энхийг хүсэн,

аз жаргалыг ерөөе.

ЭНД ДАРААД СОНСООРОЙ

Кинон дээр гардаг үлгэрт амилдаг тэр сахиусан тэнгэрийн хайрын сум байсан бол би яг ийм хайрын сумаар хүн бүрийн зүрхийг хос болгон онилох байсан.

Яахав вээээ би яг ийм сахиусан тэнгэр болоод ойр орчмын бүх хүмүүсээ зөвхөн ийм хайраар шархдуулж газар дээр нь нам нам унагадаг сахиусан тэнгэр болмоор байна хэхэ. Эргэн тойронд бөөн хайрлах хүнээ хайсан хүмүүс. Тэр хүмүүсийг бүгдийг нь хос зүрх болгоод дээр өгүүлсэн шиг мөнхийн хайраар бүгдийг нь” буудчихмаар” байх юм.

Дууны өөр нэгэн гоё хувилбарыг ЭНДЭЭС үзээрэй. Хөгжмийн найруулга нь бас гоё юм байна лээ. Дууг сураад хайртдаа дуулж өгвөл БҮҮР Ч ГОЁ. Дуулахдаа айн гоё нүд мүдээ ирмэж мэрмэхээ мартав  бас ганц хоёр улаан сарнай …

In your arms I can still feel the way you
 want me when you hold me
 I can still hear the words you whispered
 when you told me
 I can stay right here forever in your arms

 And there ain't no way--
 I'm lettin' you go now
 And there ain't no way--
 and there ain't not how
 I'll never see that day....

 [Chorus:]
 'Cause I'm keeping you
 forever and for always
 We will be together all of our day
 Wanna wake up every
 morning to your sweet face--always

 Mmmm, baby
 In your heart--I can still hear
 a beat for every time you kiss me
 And when we're apart,
 I know how much you miss me
 I can feel your love for me in your heart

 And there ain't no way--
 I'm lettin' you go now
 And there ain't now way--
 and there ain't no how
 I'll never see that day....

 [Repeat Chorus]

 (I wanna wake up every morning)

 In your eyes--(I can still see
 the look of the one) I can still see
 the look of the one who really loves me
 (I can still feel the way that you want)
 The one who wouldn't put anything
 else in the world above me
 (I can still see love for me) I can
 still see love for me in your eyes
 (I still see the love)

 And there ain't no way--
 I'm lettin' you go now
 And there ain't no way--
 and there ain't no how
 I'll never see that day....

 [Repeat Chorus (2x)]

 I'm keeping you forever and for always
 I'm in your arms

Ээээ, иийййй энэ чинь юу болох гээд байна. Өдөр харанхуй өрөөндөө уймарч муймарч дуниартаж этэр сууж байгаад ВВС-ийн мэдээ харсан чинь гэнэт оршин сууж байгаа орны маань баруун хойд хэсэг буюу Сөүлээс баруун урагшаа Өмнөд, Хойд хоёрын хилийн бүс нутагт байрлах жижиг аралд хэд хэдэн удаагийн хүчтэй пуужинг Хойд Солонгосын зөрүүд илжигнүүд харавсан тухай мэдээ гарч байх юм.

Жаахан айлаа. Гэхдээ эрсдэлийн менежмент гэх сүртэй нэртэй хичээл заадаг багш маань Хойд Өмнөд хоёрын дунд хэзээ ч дайн болохгүй гэдэгт итгэлтэй байж болно гэж хэлдэг болохоор нээх сүр юм ч бодсонгүй телевиз асаатал Солонгосын телевизүүдээр газар дээрээс нь дамжуулж байна гээд утаа униар савссан айхтар айхтар дүрс бичлэг гараад хүмүүс сандралдаад уйлж унжаад гүйлдээд байх юм.

Шууд бодож байна ш дээ. “Заа 12 сард эх орондоо буцах гэж байсан юмсан. Дайн эхлэхээс өмнө шалгалтаа өгөөд ядаж энэ семестерээ дуусгаад нэг мөсөн явчих явсан даа хичээлээ дайнаас болоод замын дунд хаях ч балаймаа гэж бариад.” Эвгүй цагт бодох юмаа мөн олж байгаа юм шүү энэ эргүү толгой.

Заа нөхцөл байдал яаж эргэхийг харж л байяа. Маргааш хичээл орно багшаасаа лавлаж сайтар асуухаас. Эвгүйтвэл шууд хичээлээ хаяад нисдэг хэргээ. Тийзээ ч захиалчихсан юм чинь. Юун хичээл этэр.
Заа арай ч тийм муухай юм гэж юу байхав дээ.

http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-pacific-11818005

http://www.koreaherald.com/national/Detail.jsp?newsMLId=20101123000840

http://www.koreatimes.co.kr/www/news/nation/2010/11/120_76805.html