Oogiinoo

Бурханы бүтээл утгаар нь хүн бүрийг хайрламаар …


  • Бодож баймаар үг

    Бяр чадлын ундарга тул бодож сэтгэхэд цаг гарга Бага залуу харагдах тул тоглож наадахад цаг гарга Орчлонгийн жам өршөөлгүй тул мөргөж сүслэхэд цаг гарга Оюун ухаан ундаршгүй тул уншиж мэдэхэд цаг гарга Ариун хишиг бурхных тул хайр сэтгэлдээ цаг гарга Аз жаргалын харгуй тул найз нөхөддөө цаг гарга Зүрх сэтгэлийн дуулал тул инээж баясахад цаг гарга Зүдрэх цаг ээлжтэй туд өглөг хишигт цаг гарга Хөлс болгон шагнал тул ажил хөдөлмөрт цаг гарга Хүрэх диваажин нэхэлтэй тул буян хураахад цаг гарга
  • Тэнгэр шиг бай

    ... Ямагт чиний зөв байх албагүй , сайтар тунгаа
    Ярьж хэлэх, хөдлөх бүхнээ өерөө хяна, сэтгэ
    Хүсэл бүхэн биелэх албагүй, чандалж хорь,
    Хүрэхийн эцэсгүй тэнгэр шиг бай, үнэнийг тэмтэр!...

    Гаднаан ямагт бусдаас доорд бай, даруу бай
    Гайхуулах хэрэггүй, дотроон тэнгэр мэт агуу бай!
    Үг яриа хэрэггүй газарт харцаараа өгүүлж сур,
    Үнэн худлыг ялгах аргагүй цагт бурхандаа залбир! ...

  • Бичлэгүүдийг сар бүрээр харах

    February 2008
    M T W T F S S
    « Jan   Mar »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    2526272829  
  • Archives

  • Их уншигдсан

  • Тоолуур

    • 50,975 hits
  • online counter
  • Хаанаас

  • БЛОГТ ЗОЧИЛСОНД

Хотынхон өөрсдөө Хи Хи Хи за юу

Posted by Оогийноо on February 26, 2008

Өчигдөр нэг унасан газар, угаасан усгүй, дөрвөн ханатын чийгэнд арьс нь дэвтээд цайрчихсан, нар үзээгүй, нандин цагаан хоёр хүүхэнтэй уулзлаа. Тэгсэн чинь гэнэт байж байгаад л учир утгагүй инээгээд дургүй хүргэдэг байна ш дээ.
Надад тэр хүүхэн гэм хоргүй үйлдээгүй л дээ. Муу үг ч хэлээгүй. Зүгээр л ядчихсан гэмээр байгаа байдал нь дургүй хүргээд. Би угаасаа тийм маяглаж, ямбагнасан юмнуудыг харахаар дургуй минь хүрээд байдгийм. Хүмүүс л эмэгтэйлэг, айлгүй ямар гоё, хөөрхийн гээд байхыг нь, хөдөөний тэнэг бор би угаасаа огтхон ч ойлгож чадахгүйдээ дургүй юм хүрээд байдгийм болов уу ХАХАХА. Гэхдээ л тэнэг юм шиг уулзий уулзий гэчихээд орж ирээд ширээн дээр суусан чинь, Нацагдоржийн “Хи Хи Хи” шиг учир мадаггүй инээгээд байдаг байна ш дээ.
Инээснийг асуу, уйлсаныг аргад гэдэг биз дээ.
Би угаасаа л энэ хотын тэнэгүүдэд дургүй. Би ухаантай биш ч гэсэн … хотынхон шиг л болохгүй ээ.
Ямартай ч би хотод орж ирсэн цагаасаа л, хотын шошготой нөхдүүдтэй санал бодол зөрөлддөг, зөрчилддөг. Тэд минийхээр бодох албагүй, би тэднийхээр бодох бүр ч албагүй.
Хотынх л гэнэ, хотынх л гэнэ. Хүүхнүүд нь агаарын хэм тэгээс доошлуу үгүй юу л сармийсан, сэрчийсэн яс нь хүйт даахгүй юу юугүй л хамраа чирээд ханиад хүрчихдэг тийм ямар хүн байдгийм.
Хотынх л гэнэ, хотынх л гэнэ. Эрчүүд нь гэж сулдайтай, туниа муутай эрэнцэрүүд. Хүндхэн шиг авдарын нэг үзүүр чүүтай айтай даахтай үгүй тээ юм байж, ам хэлээ хурцлан хов жив ярихтай надаас л дээр юм байхчина билээ.
Хотынх л гэнэ, хотынх л гэнэ. Эрчүүд нь олигтойхон шиг сүх далайгаад мод хагалхаар суганыхан булчирхай нь булт үсэрч гарч ирээд бүтэн долоо хоног зовоодог л юм байна лээ.
Хотынх л гэнэ, хотынх л гэнэ. Эрчүүд нь хүүхэн адил гунхалзан алхаад, хаврын анхны салхинаар л модонд өлгөсөн дарцаг шиг сэрчигнээд, нөмөр үгүй л юм билээ.
Хотынх л гэнэ, хотынх л гэнэ. Хүүхнүүд орон дээр хөлөө ачиж хумсаа янзлахаас өөр юу чаддагийм. Хоол бүү хэл, аагтайхан шиг ганц аяга сүүтэй цай яаж чанадагийг мэдэхгүй тийм ямар Монгол эм байсийм. Кофе гээд байгаамаа.
Ийм байгаагүйдээ битгий атаарах гэх “ухаантай” хотынхон захаас аваад энүүхэнд. Хариуд нь би тэгээд яадгийм атаархасан. Тэгэх тусам парлийтал Монгол гутал чирээд, соёлтой хотын хүүхний дэргэд очиж байгаад урсаж байгаа могойгоо шур хийтэл эргүүлэн татаад, хийстэл нь нэг алгадаад авах юмсан. Хөдөөнийхнийг байгаагаараа, хүүхдээрээ байсныхан төлөө ашиглаж ашиглачихаад, эцэст нь гэнэн тэнэг гэж дууддаг өөрсдийгөө хотынхон гэсэн хэдэн салхины ая даахгүй дарцагнуудад, хөдөөний хүний бэлэг танхай занг нэг сайн мэдрүүлээд өгөх юмсан.

Хотынх л гэнэ, хотынх л гэнэ.
Яадгийм би хөдөөнийх
Буянт голын усанд дураараа цэнгэн сэлж
Наранд ээсэн чулуунд норсон биеэ хатааж
Тохой хүртэл сайртсан гараа
Вазинлан тосоор зөөллөж
Арьсан дээр өнгөртсөн хайрсан хөрсийг
Чулууны ирээр хусаж
Хөдөө өссөн болохоор би наран бор
Тэгээд яах гэсийн
Гэлээ гэхдээ би
Сэвхтэй, бас царай муутай бор арьсаа
Хэнээс ч нуухгүй, хэний ч өмнө ичихгүй
Яадгийм би хөдөө өссийм

Хотын таны хэзээ ч мэдэрч чадахгүй тэр кайфыг би мэдэрч өссөн юм.
Үзэх үү
Үүрийн таван жингээр
Нартай уралдан босож
Өвсний толгойн дээр бөнжигнөх
Өглөөний хүйтэн шүүдэрт
Туучих нь ямар кайфтай болохыг
Хотын та хэзээ ч мэдэрч чадахгүй ш дээ
Тэгээд дараа нь
Бээрч даарсан нүцгэн хөлөө
Үхрийн зэлэн дэхь уур савсуулсан
Халуун баасанд дүрэн бүлээцүүлэх нь
Ямар кайфтай болохыг
Хотын та мэдэхгүй ш дээ
Яаадгийм
Таны айдаг үхрийн халуун баас
Ямархан дулаан үстэй гутал, хөвөнтэй бээлийг орлодогийг
Хөдөөний би мэднэ ш дээ

Яадгийм би хөдөөнийх болохоор
Хумсаа зориулалтын хуурайгаар биш
Эмээгийн үйлний хайчаар марийлгаж сарийлгаад л авчихдагийм
Тэгсэн ч би
Хотын таньтай адилхан таван хуруутай л байна зургаа болчихоогүй

Багадаа би уурын зуухны зөөлөн үсэн дээр
Хоёр давхарын зуухны яндангаас
Томдсон цамцаараа шүхэрлэн бууж
Да Винчигийн шувуу болон нисэх хүслийг туршаад нэг үзчихсэн л юм чинь
Тэглээ гээд хотын таны мэдэрч чадаагүй кайфыг мэдэрсэн
Таньтай адилхан хоёр хөлтэй л байна

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: