Oogiinoo

Бурханы бүтээл утгаар нь хүн бүрийг хайрламаар …


  • Бодож баймаар үг

    Бяр чадлын ундарга тул бодож сэтгэхэд цаг гарга Бага залуу харагдах тул тоглож наадахад цаг гарга Орчлонгийн жам өршөөлгүй тул мөргөж сүслэхэд цаг гарга Оюун ухаан ундаршгүй тул уншиж мэдэхэд цаг гарга Ариун хишиг бурхных тул хайр сэтгэлдээ цаг гарга Аз жаргалын харгуй тул найз нөхөддөө цаг гарга Зүрх сэтгэлийн дуулал тул инээж баясахад цаг гарга Зүдрэх цаг ээлжтэй туд өглөг хишигт цаг гарга Хөлс болгон шагнал тул ажил хөдөлмөрт цаг гарга Хүрэх диваажин нэхэлтэй тул буян хураахад цаг гарга
  • Тэнгэр шиг бай

    ... Ямагт чиний зөв байх албагүй , сайтар тунгаа
    Ярьж хэлэх, хөдлөх бүхнээ өерөө хяна, сэтгэ
    Хүсэл бүхэн биелэх албагүй, чандалж хорь,
    Хүрэхийн эцэсгүй тэнгэр шиг бай, үнэнийг тэмтэр!...

    Гаднаан ямагт бусдаас доорд бай, даруу бай
    Гайхуулах хэрэггүй, дотроон тэнгэр мэт агуу бай!
    Үг яриа хэрэггүй газарт харцаараа өгүүлж сур,
    Үнэн худлыг ялгах аргагүй цагт бурхандаа залбир! ...

  • Бичлэгүүдийг сар бүрээр харах

    November 2017
    M T W T F S S
    « Dec    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Archives

  • Их уншигдсан

  • Тоолуур

    • 53,097 hits
  • online counter
  • Хаанаас

  • БЛОГТ ЗОЧИЛСОНД

Archive for the ‘Хүүхэд бүр инээж байг’ Category

ЦЭЦЭРЛЭГИЙН ЭЦЭГ ЭХЧҮҮДИЙН ДУУ ХООЛОЙГ нэгтгэх, оролцоог нэмэгдүүлж, хандлагыг “эмчлэх” ХЭНД ХЭРЭГТЭЙ ВЭ?

Posted by Оогийноо on December 12, 2013

“Шүүмжилснээр юу ч өөрчлөгдөхгүй, цагаа бүү үр. Зөвхөн хариуцлага тооцсоноор л өөрчлөлт ирдэг юм”

Алински, АНУ-ын нийгмийн нэрт зүтгэлтэн

Анхны туршлага: Үлгэр эрт урдын цагт гэж эхэлдэг билүү. Тэгвэл “нэгэн зүйл” үйлдэл болохоосоо өмнө бодол байжээ. Гэтэл бодол гээч нь ганцхан хүний зөөлөн инээмсэглэл, дулаан тэврэлтээс улбаатай байж. Инээмсэглэл, тэврэлтийн өдөр 9-р сарын 1. Энэ өдрийг баярлаж хүлээхээс улдаар түгшин жингэнэж байлаа. Учир нь цэцэрлэгийн сүр дуулиант бүртгэл,  багшийн муухай ааш, цэцэрлэгийн хэцүү орчин гэх мэт шил дараалсан мэдээллээр байнга бөмбөгдүүлэх мань мэтийн залуу ээж нар цэцэрлэгийн тухай ойлголт нь сөрөг бүхнээр цэнэглэгдсэн  байдагтай холбоотой байдаг болов уу. Тиймээс хэн бүхэн амин хайртай үрсээ цэцэрлэгт өгөхдөө айдастай байх нь аргагүй. 9-р сарын 1-нд бага ангийхан бол үнэнхүү түгшүүртэй санж. Хүүхэд болгон ангийн хаалгаараа амь тэмцэн уйлж орно. Хүүхдээ өгсөн эцэг эх цонх болгон дээр нүүрээ наан өөр өөрсдийн хүүхдээ олоод харчих гэж тэмүүлэн шамбааралдана. Сүүлдээ бага ангийн багш гарч ирээд “та нар яасан яршиг төвөгтэй улс вэ. Хүүхдээ өгсөн бол яваач дээ, хүүхдүүд чинь цонх руу хараад аав ээжийгээ хайгаад уйлалдаад тайвширахгүй байна” гэж хөөж загнав. Яруугийн аав бид хоёр сүүл мушиган охины өгөхөөр нэрийг нь асуусан боловч нэр алга. Би ч “заа ашгүй дээ” гэж бодлоо. Харин аав нь их л ууртай цэцэрлэгийн эрхлэгч рүү шунгинаж ороод Миний охиныг бүртгээгүй байна гэхэд дунд ангид бүртгэсэн байгааг хэлэв. Ингээд Яруугаа аваад дунд ангид очтол аль хэдийн хүүхдүүд нь тойроод суучихсан, харин бага ангийг бодоход тайван, нам гүмийн байдалтай. Ангийн багшийг дуудан охиноо өгөх гэтэл залуухан бүсгүй тун сайхан инээмсэглэн “Өөө заа хоёр настай юм уу тээ. Заа алив миний охин нааш ир” гээд охиныг минь сурмаг тэврэн цааш оров. Яруугийн том ам харагдаж амжилгүй, уйлах дуу нь хаалганы цаагуур орлоо.

Ингээд залуу багшийн инээмсэглэл, охиныг минь чанга тэвэрсэн тэр тэврэлт сөрөг бодлыг минь хормын төдийд “эмчилсэн” юм даа. Харин би өөрөө охиноо дасгах гэж 1 сарын хугацаанд цэцэрлэгээр ойр ойрхон эргэлдэхдээ цэцэрлэгийн багш нарын ажлыг нүдээр харж, ачааллын хүндийг өөрийн биеэр жаал жуулхан мэдрэх болов.

Цэцэрлэгийн ачаалал, ачааллаас үүдэн бидний хүүхдэд учирч болох хор уршигийн талаар ярихаар зарим хүмүүс “Мэдсээр байж чи хүүхдээ аваад өөр хувийн цэцэрлэгт өгөөч” гэнэ. Гэхдээ үнэндээ хувийн, улсын цэцэрлэгийн хооронд олон зүйлийн асар том ялгаа бий /Үүнийг дараа дурдая/. Хүн амьд явах хугацаанд зөвхөн өөрийн барьж байгуулсан үлгэр домгийн мэт хашаан дотроо үлгэр домгийн мэт амьдрана гэж үгүй л болов уу. Хашаанаас гараад гишгэх газар минь аюулгүй, харилцах хүмүүс минь “эрүүл” байлгахын төлөө, аливаа асуудлаас зугтан өөрсдийгөө бөөцийлөхдөө биш дунд нь орж болох бүтэхээрээ гар бие оролцож явах нь зөв гэдэгтэй маргах хэн нэгэн гарахгүй л байх. Иймийн учир ганцхан өөрийн хүүхдээ төлбөртэй цэцэрлэгт явуулснаар улсын гэх цэцэрлэгийн өнөөгийн байгаа дүр төрхийг цаашаа цаашаа гээд өөрсдөөсөө холдуулах нь зохисгүй ч байж болох. Иймийн тулд эцэг эх бүр өнөөдрийн цэцэрлэгийн асуудалд “онош” тавьж, оношын дагуу “өвчлөлийг эмчлэхэд” гар бие оролцогч эмч нар байх нь зүйтэй гэсэн нэн түрүүний бодол байлаа.

УРДААР ОНОШЛОЁ: Жил бүрийн намар цэцэрлэг хүрэлцээгүй байна гэж шуугин үймж үймчихээд цэцэрлэгүүд хүүхдээ бүртгээд дууссаны дараагаар цэцэрлэгийн тухай яриа аажим аажимдаа таг чиг болдог. Өвөлжингөө  утаа, хаваржингаа жагсаал цуглаан, зунжингаа найр наадам амралт зугаалга гээд улирлын чанартай сэдвүүдийн сүрэнд дарагдах цэцэрлэг сургуулийн асуудал дараа намар хүртэл арын эгнээнд шилждэг. Нэг иймэрхүү байдлаар олон жил явсан нь цэцэрлэгүүд “цэцэглэх” нь байтугай “нахиалж” ч амжилгүй явсаах өнөөгийн “архаг хомсдол”-ын эмгэгт баригдчихаад байна. Read the rest of this entry »

Advertisements

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг, Цэцэрлэг, Ярилцлага нийтлэл, Яруугийн ээжийн тэмдэглэл | 1 Comment »

Хийх ажил эндээс эхлэнэ

Posted by Оогийноо on August 14, 2010

Read the rest of this entry »

Posted in Дүрс бичлэгтэй, Хүүхэд бүр инээж байг | 2 Comments »

ГЭРЭЛТ ЕРТӨНЦ тэтгэлэгт хөтөлбөр-блогчдын ажил

Posted by Оогийноо on January 13, 2009

Хоосон текст уншснаас зурагтай байвал илүү тогтоон унших болов уу гэж энэхүү зурагт хуудсыг хийлээ. Таныг дуустал нь уншихыг хүсэж байна. Санал хүсэлтээ сэтгэгдэлээр үлдээнэ үү. Баярлалаа. PDF хувилбарыг ЭНД даран татан авч болно.
ЗУРАГ ДЭЭР ДАРАН ТОМРУУЛЖ ХАРААРАЙ

ЗУРАГ ДЭЭР ДАРАН ТОМРУУЛЖ ХАРААРАЙ

ЗУРАГ ДЭЭР ДАРАН ТОМРУУЛЖ ХАРААРАЙ

Гэрэлт Ертөнцийн хилийн чандын зохион байгуулагч, хандивлагчид:

СОЛОНГОС:
Э.Батзаяа
Хаяг: Солонгос, Тежон, мэйл хаяг: shuudshuud@yahoo.com
ЯПОН:
Б.Алтангэрэл
Хаяг: Япон, Токио, Утас: 08034684574 softbank, мэйл хаяг: mgl_agi@yahoo.co.uk

Жич: Хандивлагч та өөрийн өгсөн хандивт хүссэн хэлбэрээр хяналт тавих боломжтой бөгөөд хандивлагч болсон тохиолдолд таны холбогдох хаягаар шаардлагатай мэдээлэл, хяналт тавих “гэрээний” маягтыг илгээх болно. Хэрэв та Солонгост эсвэл Японд байдаг бол дээрх хаягуудаар холбоо барьж болно.
Хандивын санд цугларсан нийт мөнгөн дүнгээс шалтгаалан бид тэтгэлэг авах хүүхдийнхээ тоог нэмэхэд туйлын баяртай байх болно.

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг | Leave a Comment »

Хүүхэд бүр инээж байг

Posted by Оогийноо on January 6, 2009

Хавтгай дэлгэцээр өртөөлөн танилцсан найзууд олон сайхан үйл хэргийг эхлүүлээд байгаа. Хүүхдийн төлөө хийгдэж байгаа ажлуудын талаар блогны минь дэргэдэх баннерууд дээр дарж ороод та бүхэн үзэж болно.
Энэ удаад Гэрэлт Ертөнцийн найзуудаас урт хугацааны маш сайхан ажлыг санаачлан эхлүүлэхээр болоод байна.
Энэ тухай дэлгэрэнгүй мэдээллийг та бүхэндээ тун удахгүй хүргэх болно.
Та ч бас энэ аянд оролцож ирээдүйдээ туслах боломжтой юм шүү.
Гэрэлт Ертөнцийн найзуудын талаар илүү ихийг мэдэхийг хүсвэл Гэрэлт ертөнц руу орж харж болно.


Та бидний ажилд нэгдэх буюу саналаа өгөхийг хүсвэл shuudshuud@yahoo.com; buyant_oogii@yahoo.com хаягаар холбогдох эсвэл comment-р үлдээж болно.

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг | Leave a Comment »

Талархал

Posted by Оогийноо on July 22, 2008

Мика маань блогчдын уулзалтын талаар бичлэг оруулсан байна лээ. Би бас хэд гурван үг хэлий гэж бодлоо.

Би зүгээр л талархана. Блогчдын холбоог байгуулсан бүх найз нартаа тэр дундаа сэтгэл гарган ажилласан Мика, Зараа, Обод, Амарсайхан ах, Уянга мөн блогчдын уулзалтанд ирээгүй ч блогчдын дунд Ойр Алс гэсэн сайхан санаачлага гарган ихийг хийж бүтээхийг чармайж байгаа Ганга эгчдээ гээд бүхий л залуусдаа ТАЛАРХАЖ байна.
Тэр дундаа Блог ертөнцөөс төрсөн Монгол Хүүхэд Санаачлагийн тухай нулимс унагам, сэтгэл хөдөлгөм сайхан илтгэл тавьсан МӨН Блог ертөнцийн хамт олны оюуны охиос гарч буй “Зөвлөх Зөгий” сэтгүүлийг санхүүгийн болоод бүхий л талаар дэмжин ажиллаж байгаа “New Expert” компаний зангаргатай захирал УУГААНААДАА талархаад талархаад барашгүй ээ.
Сайхан бүхний төлөө ХАМТДАА

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг, Өдрийн өнгө | Leave a Comment »

Миний анхны сэтгүүл зүйн бүтээл

Posted by Оогийноо on June 24, 2008

Миний бурхан МИНИЙ ТООНОТ –ын нүүр царай болсын

Амьсгал бүрээ мэдэрч, хором бүрээ үнэлж амьдрах сайхан биш гэж үү.
Сэтгэл минь дэнсэлж донсолохдоо амархан, гуниж гутрах нь энүүхэнд авч эргэн сэргэж, өөдрөг тийшээ хөлбөрөх нь түүнээс илүү амархан билээ.
Ажил бүтэхгүй, явахгүй болохоор уур минь хүрэх ч нэгэнт эхлүүлсэн ажлын цэгийг тавьж, зөөлөн шинэхэн бяслагны шар шүүсийг шахах нь ямар кайфтай гээч.

Дипломан дээр сэтгүүлч гэж бичүүлсний хэргийг гаргаж сэтгүүл зүйн анхны бүтээлээ эх барьж авлаа.
Сэтгүүлдээ би сэтгүүл зүйн бичлэг оруулахаас гадна мэдээж арай нэг хийж зуршсан орчуулга хийх давуу талаа ашиглан “ажиллаа”.
Сэтгүүл маань интернет бүр тодруулбал блог ертөнцөөс төрж бодитоор мэндэллээ гээд хэлчихэд нээх буруудахгүй болов уу.
Арсун ахынхаа “цүнхэнд багтдаг” монгол гэрийг сэтгүүлийнхээ хуудсанд багтааж, Номинчимэд ахынхаа тусгаар тогтнолын бахархалыг үг үсэг бүртэй нь аравнаалж, зүрхэнд минь, бодолд минь уяатай явдаг Монгол хүний бахархал, үнэ цэнэ, би Монгол хүн болж төрсөнийхөө хувь зохиолыг илтгэх бичлэгүүдийг түлхүү оруулан шингээхийг эрхэмд үзэн мөрөөдлийнхөө эхлэлийг энэ сэтгүүлээр тавьж чадлаа гэж хэлэхдээ таатай байна.

Эх барьж авсан бүтээл маань “Зөвлөх зөгий” нэртэй. Хачин жигтэй нэр байна уу.
Жигтэй нэрлэгдсэн сэтгүүлийн маань эхний хуудсыг л эргүүлэн тойруулаад хараарай. Эхний өгүүлбэр нь л таныг хөтлөөд нэг мэдэхэд арын хуудсанд аваачсан байх бий. /ТОМРОВ ХЭХЭ/ Энэ зурагны өнгө жаахан сонин байгаад байна энэ линк дээр дарж гоё өнгийг харна уу

Сэтгүүлд минь багтсан мэдээлэл бүрийг үнэ цэнэтэй, хүнд хэрэгтэй, хийж хэрэгжүүлж болохоор ядаж л мэдээлэл нь архив болон үлдэж мөнхүү оюунд тань бодрол хөврүүлэхээр байгаасай гэж бодож ажилласан юм шүү.
Бодрол хөврүүлж, мэдээлэл өгөх сэтгүүлийн минь дизайн үнэхээрийн гайхалтай, аргагүй л эмэгтэй хүний торгон мэдрэмж, өнгө будгийн гайхашигт хослол цогцлон бүрдсэн гээд хэлчихэе. Аргагүй дээ Юнителийн урдаа барьдаг ганц том дизайнер хийсэн юм чинь ГЭЭД Л АХИАД НЭГ ТОМРОНОО.

Сэтгүүл зүйн багш маань агуулга, хэлбэрийн нэгдэл гэж их ярьдаг байж билээ.
Агуулга, хэлбэрийн нэгдэл. Сэтгүүл уншихад урамтай сайхан, харахад гэгээтэй дулаан сэтгэл татам байх хэрэгтэй. Энэ л утгаараа харц хөтлөх дизайныг Юнителийн дизайнер тун сайн шийдэж чадсан юм.
Зөндөө магтаад байна уу ХЭХЭ. Залуу хүмүүст магтаал бурам шиг хэрэгтэй биш гэж үү.
ЭНЭ ЗАВШААНЫГ АШИГЛААД гэдэг шиг Бэлэн Сэнгэ нэрээр Блог ертөнцөд алдаршсан Айдоо эгчдээ дэмжиж туслаж, урам өгч бурмаар тэжээж байсанд баярлалаа гэж хэлмээр байна. Оогийноо давруу юм болохоор Адьяа эгчээс салахгүй наалдан ПАД.
Мөн бас 25-р суваг телевизийн хөтлөгч, найз, хөөрхөн Номиндоо сэтгүүлд минь өнгө нэмж зургаа авахуулахыг зөвшөөрсөнд баярлалаа, зургийг тасархай авсан Идодоо, сэтгүүлийн менежер басхүү жаахнаараа авч цангаргатай сайн захирал Ууганаадаа бүгдэд нь баярлалаа.
Баг маань сэтгэл нийлсэн залуусаас бүрдсэн учраас ажлын чөлөө заваараа сэтгүүл дээрээ үүр цайтал сууж байхдаа унтах нойрныхоо хойно урдаас харамсан хорогдоод байх юмгүй байлаа шүү ГЭЖ.
Сэтгүүлийнхээ дээжээс Арсун ахдаа, Номинчимэд ахдаа бэлэглэнээээ. Арсун, Немо миний хүүхдүүд “борооны охиноосоо” бэлгээн ирж аваарай.

Өө нээрээ мартах нь!!!!!!!! Оогийноо би бээр 4 хэсгээс бүрдэх сэтгүүлийнхээ МИНИЙ ТООНОТ хэсэгтээ хамгаас их ач холбогдол өгч ажилласан. Энэ хэсгийг та анхааралтай уншиж хариултаа өгөөрэй. Урьд хожид хаана ч гарч байгаагүй ХОВРЫН мэдээлэл байгаа шүү. /БАС Л ТОМРОЛТ ХЭХЭ/ Дээр байгаа миний бурхан МИНИЙ ТООНОТЫН нүүр царай болж зургаа авахуулсан юм. За Зараа ахад загнуулсааааан. Энд тэнд зургийг нь тавилаа ингээд… Би уг нь Зараа ахын үгийг тун сайн дагаж, аль болох зургийг нь тавихаас түтгэлзэж байсан юм. Энэ удаад тэвчсэнгүй шүү.

За ингээд Оогийноогийнхоо сэтгүүлийг уншаад сэтгэгдэлээ үлдээгээрй БЛОГ АНД НАРАА.
Зөвлөх Зөгий нэртэй сэтгүүлийг худалдан аваарай залуусаа. Бие биеэ дэмжийлдээ ТИЙМЭЭ.

Posted in Аз жаргал, Хүүхэд бүр инээж байг | 12 Comments »

Төсөөлөл төдий мөрөөдөл бодитоор эхлэхийн цагт …

Posted by Оогийноо on April 14, 2008

/Зургийг найз Жефийн фото хуудаснаас оруулав/
Сэтгэл үнэртсэн Бямба гарагууд

Би Бадамлянхуад бусдын сайхан сэтгэл үнэртсэн олон Бямба гарагуудыг өнгөрөөлөө. Нэг зүгт тэмүүлэх хүсэл зорилго нь, цаг хугацаа орон зайг хумин Уянга, Юки, Обод биднийг ойртуулан нөхөрлүүлж байгаа билээ. Энэ бол Монгол хүүхдийн төлөө гэсэн сэтгэл.

Уянга маань Японд сурахын хажуугаар Монголхүүхэд сайтынхаа админыг хийж, Обод маань хувийн амьдралаа умартан хөдөө орон нутгаар явж хүүхдийн асуудлаар олон төрлийн судалгаа хийж, Юки маань хувийн хувьсгалын их ажлын хажуугаар Монгол хүүхдийн үндсэн зохион байгууллалтын ажлыг хийж байна.

Хаврын хувирамтгай тэнгэр маяг нь олдохгүй аяглаж Яармагийн сул шороог нүүр нүдгүй балбасан энэ Бямба гарагт Юки, Обод хоёртой Бадамлянхуаг зорьлоо.

Намайг бодоход Юки, Обод, Уянга гурав маань өөр өөрийн гэсэн үүрэг хариуцлага хүлээсэн, үстэй толгойноос их ажилтай улсууд.
Бямба гарагт л гэхэд надад Бадамлянхуа орохоос өөр онцын ажил үгүй байсан юм. Харин Юки маань охин, гэр бүлтэйгээ өнгөрөөх амралтынхаа өдрөөс хумслан хувийн ажлаа хойш тавьж, Обод Цэцээ Гүн рүү салхинд гарахаар төлөвлөсөн хамт олны ажлаас хойш ухран Яармагийг зорьсон юм.

Юки, Яармагийн хүнсний дэлгүүрээс хүүхэд бүрийн тоогоор ундаа, зөөлөн жигнэмэг авч, хүүхдүүдэд кино үзүүлэн сонирхуулахаар авсан нойтбүүкээ Ободод үүрүүлэн харин Обод хүүхдийн зурагнуудаа цүнхлэн явлаа.

Яг одоохондоо дүүгийн бяцхан зулзагад хичнээн хайртайгаа илэрхийлэн бичих үг олдоггүйтэй адилхан бусдын төлөө гаргаж байгаа найзуудынхаа сэтгэлийг тайлбарлан хүргэхэд миний бичиг эрдэмийн боловсрол багадан мохож байна.

Ямартай ч цаг минут нь өрсөлдөөн мөнгөөр хэмжигдэж өөрөө өөрийнхөө төлөө хүч гарган хөдөлмөрлөхийг шаардах энэ нийгэмд жаахан л зав гарвал гэр бүлдээ, жаахан л зав гарвал өөрөө өөртөө зориулахыг хэн бүхэн хүсэх нь дамжиггүй.
Гэтэл хамгаас үнэтэй цаг заваа бусдын төлөө зориулж байгаа эдгээр залуусын маань санал санаачлага сэтгэлийн угаас эх аван ундарч байгаа биш гэж үү. Энэ сэтгэл биш гэж үү.

Бусдыг бодвол нээх завтайдаа, бусдыг бодвол ажил амьдралаа гэдэггүйдээ, бусдыг бодвол хийх ажилгүйдээ тэд амралтынхаа өдрийг өөрийн биш хүний хүүхэдтэй өнгөрөөхөд зориулж байгаа юм гэж үү.
Хамгийн гол нь тэдэнд маань сэтгэл байдгийм. Энэ нийгмийн, энэ Монголын иргэн болсоныхоо үүрэг хариуцлагыг тэд хэнээс ч сайн мэдэрдэг мэт.

Монголын төлөө гэсэн сэтгэл, Монголын төлөө гэсэн зүрх Сүхбаатарын талбайд сүр бадруулан жагсаж, цагаан хоолойгоор уран цэцнээр бусдыг ятгах тэмцэгчийн халуун цусанд биш,
Монголын төлөө гэсэн сэтгэл, Монголын төлөө гэсэн зүрх парламентын зөөлөн суудалд хууль батлан суух хэрүүлч доруулч эрхэм гишүүний хурууны өндөгөөр дарагдах цахилгаан товчлуурт биш,
Монголын төлөө гэсэн сэтгэл, Монголын төлөө гэсэн зүрх өөрийнхөө эрх ашгийг өрөөл бусдынхаар арилжах эрхэм бизнесийн гарын үсэг болон дурайх үзэгний цэнхэр бэхэнд биш,

Харин тансаг машин унан хурдлах ялаа халтирам тослог халимагтай залуу тамхины үнсээ машины цонхоор гарган тоншихгүй байх,
Цөлжисөн хотын гудамжны байнга эргэлдэх хумхын тоосыг өдөржин шөнөжин шүүрдэн цэвэрлэх гудамжны цэвэрлэгчийн хөдөлмөрийг үнэлэх,
Хавар хаварт өөд өндийн бяцхан зулзган нялх ногоог гутлын улаар туучин гишгэхгүй байх
Жирийн нэгэн иргэний ухамсарт лугшидаг юм.

Зарим хүмүүс намайг дэндүү бичлээр сэтгэх юм гэдэг. Яахав дээ би энэ мэтээр бичлээр сэтгэхээс өөр юухан чадах билээ.

Толгойн өвчин царайд нь илт цонхийсоор байхад юу ч болоогүй юм шиг өөрийгөө хүчлэн бусдын тавь тух, хамт яваа нөхдийнхөө урмыг нь унтраачихгүйн тулд өөрийгөө албадан сайхан инээмсэглэх нь сэтгэл биш гэж үү. (Юкигийн толгойн өвдөнө бие нь тавьгүй байгаа нь үнэхээр мэдрэгдэж байсан.)

Бусдын төлөө явж байх зуур хувийн эрх ашиг, тав тухь, амар амгалан, аз жаргал хөндөгдөөд эхлэхээр ямар ч хүн уурлаж бухимдан, ингэж байх нь алба билүү гэмээн бодох нь бий.
Гэтэл тэр болгоныг үл тоон бусдын төлөө явж байгаа тэрхүү зүйлийг сэтгэл гэхгүй өөр юу гэхийн вэ.

Зарим хүмүүсийнхээр өөрийнхөө асуудлыг зохицуулж чадахгүй байж бусдыг өөд нь татах нь байж боломгүй хэрэг гэдэг. Гэтэл хүн болгонд асуудал байдаг ч өөрийнхөө асуудлыг ч зохицуулж чадахгүй, өрөөл бусдад ч цаг зарцуулж чадахгүй явах нь сайн хэрэг үү.

Төсөөлөл төдий мөрөөдөл бодитоор эхлэхийн цагт


“Та төсөөлөөд үз дээ”
гэдэг бичлэг маань тухайн үед төсөөлөл төдий мөрөөдөл байлаа. Харин өнөөдөр төсөөлөл төдийхөн мөрөөдөл маань бодитоор хэрэгжих суурь нь тавигдсан байгаад сэтгэл үнэхээр хангалуун байдаг юм шүү.

Хүслээр жигүүрлэсэн Обод, Юки хоёр маань Монголхүүхдийн хамгийн идэвхитэй, чадвартай, сэтгэлтэй, сайхан залуус.

Ганцаараа хэнбугай ч хэн ч биш. Онлайнаар дамжуулан олон олон залуучууд нэгдэн нягтрах эхлэл аажим аажмаар тавигдсаар байгаад туйлын сэтгэл хангалуун явна.
Төсөөлөл төдий мөрөөдөл өнөөдөр монголхүүхэд сайтаар биежиж, гадаад дотоодын олон залуучуудыг эгнээндээ нэгтгэж байгаа.

Монгол хүүхдийн төлөө гэсэн ажлыг бодит болгочих гээд бид дор бүрнээ л нэгийг бодож толгойгоо гашилгаж байгаа.

Бид Монголдоо, Монголынхоо хүүхдүүдийн төлөө чадах чинээгээр л алив сайхан зүйлийг хийхийг хүссэн эзэмшсэн мэргэжлээрээ өөр өөр салбарт хүч үзэн яваа энгийн нэгэн л залуус.

Монголхүүхэд сайтаа ганцхан Бадамлянхуа асрах газарт өнгөрөөсөн өдрүүдийн тухай бичлэгээр биш бодитоор хийж бүтээж байгаа ажлынхаа талаар баяжуулахаар зорьж байгаа.

Юу хийх хэрэгтэй вэ?

Хамгийн түрүүнд бид нэгдсэн зохион байгуулалтанд орох нь зүйтэй гэсэн байр суурьтай байлаа. Биднийг зохион байгуулалтанд оруулж, нэгэн дээвэр дор нэгтгэх хэлбэр нь ТББ гэж үзсэн.
Харин Уянгаас ТББ-ын нэр хүнд унасан, хүүхдийн зовлонгоор, хүүхдийн нэрээр бизнес хийдэг нь дийлэнхи тийм ч учраас бидний үйл хэргийг бусад буруугаар ойлгуулна. Иймээс дэмий гэсэн саналтай байсан бол миний бие хийж байгаа үйл хэрэг биднийг бизнесийн чиглэлгүй гэдгийг нотлоно гэдэг байр суурьтай байлаа.

Гэсэн хэдий ч яг бодит байдал дээр ТББ- ийн нэр хүнд үнэхээр олны дунд унасан яг барин тавин ажлаа эхлээгүй энэ нөхцөлд биднийг анхан харьцаж байгаа хүмүүст буруу ойлгуулах нь их юм байна гэдгийг багагүй хүмүүстэй уулзсаны дараа мэдэрсэн.

Иймээс бид зохион байгуулалтын өөр хэлбэр сонгохоор шийдлээ.
Үүний тулд Уянга, Обод, Юки гэх мэт монголхүүхдийн гишүүд үйл ажиллагаа, зорилго чиглэлийн төлөвлөгөөг нарийн боловсруулж гаргахаар дор бүрнээ ажиллаж байна.
Хамгийн гол нь бидний хийх ажил нь бусдад загас өгөх биш загас барих аргыг заах, улмаар хийж бүтээж байгаа ажлаараа аливааг хийхэд заавал мөнгөтэй баян байх, эрх мэдэлтэй байх албагүй хийгээд бүхнийг бусдын гар харалгүй өөрсдийн нөөц бололцоогоор хийх гэсэн үндсэн санаанд дээр зангилагдаж байгаа билээ.

Гишүүдийн төлөвлөгөөг нэгтгэж монголхүүхэд цахим хуудсан дээр тавих бөгөөд үүнийг уншиж байгаа та ч мөн өөрийн саналыг нээлттэй бидэнд илгээж болно.

Гажуудал

Хүүхдийн төлөө ийм юм хийх юмсан, ингэх юмсан гээд яриад эхлэхээр ихэнхи хүмүүс улс төр хийх гэж байна уу, та нарын ард ямар нам байгаа вэ гэх мэт хардах сэрдэх, зарим нэг бизнес сэтгэлгээтэй хүмүүс нь ингээд тэгвэл тэдийг халааслана гэх зэргээр л залж гарах юм.

Мэдээж хүн хоолоо олж идэн, гэдсээ бордох, олонд танигдаж нэр алдартай болох хүсэл нь нүүрэн дээр ил биш ч далдын далд хадгалагдан байдаг л байх.
Гэхдээ бизнес хийж болдоггүй, улс төржүүлж болдоггүй, нэр төрийн шагналыг хүртэх гэж гар хөлийн хөдөлгөөн бүрээ тооцож үл болох ариун зүйл гэж бас байдаг шүү дээ.
Энэ бол хүүхэд, хүүхдийн төлөө гэсэн үйл хэрэг.

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг | Leave a Comment »

Ёстой яаахаа мэдэхээ байчихийн

Posted by Оогийноо on April 10, 2008

Би нэг хүнийг харахаараа ёстой яаахаа мэдэхээ байчихийн. Харангуут л өндөр хүчдэлийн цахилгаанд цохиулж байгаа мэт газар дээрээ нам тээглэж, хамаг байдаг бие салганаж чичрээд, хоолой ам өөрийн эрхгүй нялхарч уясаад, үнсэхэд ч хүртэл багадмаар санагдаад бүр байтлай хазаад авбал л хамаг хүсэл биелэх гээд … ядаж байхад хазаж болохгүй болохоор бүр хэцүүү мооо.
Хараад л хайр хүрнэ, хайр хүрсэний дараа шууд “террорист” сэтгэлгээ сэдэрч шүд ам хавираад, шүлс савираад байхынмаа. Яаахаараа ийм хайр байдаг байнаа.
Өмнө нь би хэнд ч ингэж хартайгаар, бүр “террорист” хандлагаар хайртай, дуртай болж байгаагүйм байна.
Харвал л хамаг ядаргаа арилчих шиг санагдаад үнсээд л үнсээд л үнэрлээд л үнэрлээд л байхыг хүснэ. Орой болгон тэврээд хамт унтах гэхээр даанч намайг “мөөмгүй” гээд тоохгүй юм.

Хайртай дүүгийн маань хүүхэд гараад одоо яг 8н сар болж байна. Миний ганц шүтээн, “Бурхан”, … Зулзагаа харахаар л аль байдаг сайн сайхан, ховрын үг дуусаад байхын.

Одоо ёстой муухай дээрээ байгаа. Нээх том нүдээрээ над руу цоо ширтэнэ. Харсан болгоноо авч ам руугаа хийн орчлон ертөнцийг амаараа танин мэдэж байгаа гэгээхэн зулзага манайд байгаа.
Дүү маань эхнэрээ жирэмсэн байхад “Охин гараасай. Тэгвэл ганц эгч минь маш их баярлана” гэж байнга хэлдэг байсан гэдгийг сүүлд бэрээсээ сонсоод дүүгээ хараад улам хайр хүрээд байж билээ. Харин ч миний хөөрхөн дүү азтай, ууган хүүхэд нь голомт залгах нуган үр төрсөнд нь би маш их баяртай байгаа. Эрэгтэй, эмэгтэй ялгаа юу байхав дээ. Тэр сайхан “бурхад” чинь.

Баяр баясгалан, инээд хөөр бэлэглэгч. Зулзагын маань тонтгор аав нь наддаа л жаахан дүү минь хэвээрээ. Наддаа жаахан зулзага маань өөрөө бас зулзагатай. Хөөрхөн байгаа биз. Зулзага нь янз бүрийн ид шид үзүүлбэл “Оогий эгчээ хардаа. Сууж байна, инээж байна, баачихлаа, шээчихлээ” гээд юм болгоныг нь бид онц сонирхолтой кино, ший үзэж байгаа юм шиг харж баярлана хөөрч, өхөөрдөнө.
Нэг л мэдэхэд хоёр шүд, нөгөө мэдэхэд дөрвөн шүд. Одоо бүр зургаан шүдтэй гээд боддоо.
Миний муу алаг зулзага хөдөлгөөн гэж айхтар. Аав нь нэг хөлд оруулагч авч өгсөн чинь одоо тэрүүгээрээ хоёр өрөө, галын өрөөний хооронд Шумахир шиг л жолоодон давхина гээч.

Хөгширөөд тэгээд ч байгаа юм уу. Өмнө нь ингэж их хүн хайрлаж байснаа санахгүй л юм. Би гэртээ хамгийн чанга дуутай, орилоо хүн. Зулзагаа хараад л хэлэх байх үгээ олж ядан орилж гарна. Зулзага маань намайг хараад үгийг маань ойлгоод байгаам шиг байгаан. Гараа дэвээд л, толгойгоо сэгсрээд л, нүд нь гэрэлтээд л янз бүрийн авиа гаргаад миний урдаас орилж гарна. Сүүлдээ ховрын сайхан үгс дуусаад урдаас нь би бас зулзагынхаа авиагаар ярьж гарна. Орилж орилж байснаа хөгшин, залуу хоёрын хоолой хатаад нэг нь аяга ёроолдон, нөгөөх нь ээжийнхээ мөөмийг үмхээд авна.

Сая манай бэр “таныг байхгүй болохоор Идэрээ таг гайхширалын байдалтай болчихийн.” гэж байгаам. Чанга яригч нь байхгүй болчихоор зулзага маань хэсэгтээ л “шоконд” орчихдог юм шиг байгаан.
Би муухай зулзагадаа гурван настай болохоор нь цав цагаан төгөлдөр хуур авч өгнө гээд амалчихсан. Хүнд авч өгөхөөр амласан ганц том бэлэг маань тэр.
Манайх чинь адуу шиг тачигнатал давхидаг харчуудтай. Хамгийн багад тооцогдож нэг хэсэг “од” болдог байсан 2-р ангийн үеэл ах нь хөлбөмбөгийн улаан панат. Хэн хэн ч гэнээ бүх хөлбөмбөгчдийг нээх урт бүтэн нэр, удам судар түүх намтар, амжилт бүтээлтэй нь цээжилээд тархи нь бүхлээрээ архив болсон нэг “хархүү” байгаам. Жижигхэн үеэл ах нь Бямба, Нямынхаа амралтаа тэсэн ядан хүлээж манайд ирэхээрээ, 8н сартай дүүдээ хөлбөмбөг ярьж өгөөд одооноос багтаа элсүүлнэ барина гээд байгаа. Тэгэхээр миний төгөлдөр хуурыг дарж суухнуу үгүй уу мэдэхгүй ээ хэхэ.
Хайртай хайртай хайртай хайртай хайртай хайртай … Дуусахгүй ээээээ

Posted in Аз жаргал, Хүүхэд бүр инээж байг | Leave a Comment »

Санаачлага гаргахад нас багадахгүй

Posted by Оогийноо on March 17, 2008


Оршил.
Хэрэв таньд хэн нэгэнд туслах санаа байвч надад мөнгө алга, надад эрх мэдэл, албан тушаалын боломж бололцоо алга эсвэл цаг нь арай болоогүй байна гэсэн бодлоор туслалцаа хэрэгтэй байгаа нэгэнд гар сунгахаас татгалзсаар ирсэн үү. Магадгүй энэ асуулт надад ч бас хамаатай байх. Баавар гуай “Чи хоёр ээлжийн солих оймстой байж нэгийгээ бусдад илүүчилэх нь жинхэнэ утгаараа хүнд ч, өөртөө ч туслаж байгаа хэрэг” гэж хэлж байсныг би ердөө мартагдаггүй юм. Энэ үгийг хүлээн авсанаас хойш өнөөдрийг хүртэл би солих ээлжийн оймстой болох гэж өглөөнөөс орой хүртэл ажиллаж, бусдад ч дорвитойхон шиг туслаж чадахгүй байх энэ үед, цаг хугацаатай зэрэгцэн миний хэрэгцээ ч нэмэгдэж өөрийн хэрэгцээг гүйцэн түрүүлж, хүсэл шуналаа дараж гүйцэлдүүлэх гэсээр байтал нас маань харавсан сум адил шунигнан, би гэдэг хүн нэг мэдэхэд Ганданд суврага гороолж, хүрд эргүүлэн, будаа цацахаас хэтрэхгүй буянтан болж, бусдад туслах гээч зүйлийг санаж, бодож зүүдлэн мөрөөдсөөр л таяг тулсан эмгэн болох бололтой догоо.
Магадгүй Баавар гуайн хэлсэн тэр үг “чи өөрийнхөө чадах хэмжээнд хэрэгтэй хүнд нь туслаж чаддаг байх ёстой ч” гэсэн байж болох гэдгийг мунхаг би бээр хожмын идэр насандаа дүү нарынхаа хийсэн үйл хэргийг харж ойлгон бодож суунам.

Эхлэл. Ямар ч юм багаас л эхлэдэг. Тиймээс, санаа төвдөлгүй эхлүүлэх л хэрэгтэй. Монгол хүүхдийн төлөө гэсэн бидний уриалгын хүрээнд өнгөрсөн долоо хоногийн Баасан гарагт Б.Бат-Эрдэнэ, Б.Батбаатар тэргүүтэй Нисэхийн 7-р сургуулийн 11-р ангийн сурагчид, Бадамлянхуа хүүхдийн асрах төвийн дүү нартаа сэтгэлийн дэм өгч, туслалцаа үзүүлсэн юм.

МОНГОЛ ХҮҮХДИЙН ТӨЛӨӨ БИД ӨӨРСДӨӨ гэх энэ уриа нь Монголчуудынхаа ирээдүй болсон хүүхэд багачуудын хувь заяаг “тэд л бололцоотой, тэд л хөрөнгөтөй” учраас туслаж байгаа юм хэмээн гадаадыханд даатган орхиж өөрөөсөө зайлуулдаг томчуудын алдаатай занг арилгаж, эрхлэж туньдаг хүүхэд насаа энэ дэлхийд мэндлэхдээ л гээж, амьдрал өөрөө хүнд бэрх гэж бодож яваа үе тэнгийн найз нартаа хүүхдүүд маань өөрсдөө санаачлага гарган туслахад нь түүнчлэн, бие биенээ дэмжин хамтын хүчээр хийж бүтээдэг хандлагыг нийгэмд төлөвшүүлэхэд чиглэгдэж байгаа билээ. Энэ бүгдийн үр дүнд эх орныхоо хөгжил дэвшилд хувь нэмэр оруулж чадах хүнлэг энэрэнгүй иргэн болж төлөвшин, хамгийн гол нь тэд маань нийгмийн хамгийн жижиг боловч хамгийн үнэтэй хэсэг болох аз жаргалтай гэр бүлийн сайн аав, сайн ээж болон хүмүүжээсэй гэж хүсэж байгаа юм.

Үнэндээ л Монголчууд бид … шинэ үеийн залуучууд бид ядарсан нэгэндээ нэг нүдээ даран хандаж, алсаас ажигладаг зангаа гээн дунд нь ороод холилддог, дунд нь ороод алдааг нь засаж залруулдаг, болохгүйг нь зааж сургадаг, ирээдүйгээ бид өөрөө өөрөөсдөө бүтээхэд идэвхитэй гар бие оролцож чаддаг бил үү.

Гадныхны гарт өсөн торниж байгаа хүүхэд монголчууд бие биенээ гэдэггүй гэсэн сэтгэлээр хүмүүжиж, элэг нэгт ахан дүүсдээ гоморхоод элэг буруулсан Монгол хүн болон хүмүүжээсэй гэж та хүсэхгүй байгаа биз дээ. Үнэндээ, бидний сэтгэл гаргаагүйд гар сунгаж, гудамжины нойтон хүйтэн цементэн дээр цаас дэвсэн унтаж байсан хүүхдүүдийг өргөн авч асран халамжилж байгаа гадны сайхан сэтгэлтэй хүмүүсийг буруушаах гэсэнгүй ээ. Хамгийн гол нь сэтгэл байхад бүгдийг байгаагүйгээс эхлүүлж чаддаг, эхлүүлсэн ажлынхаа эцсийг үзэж чаддаг, сэтгэл байхад бүгдийг бүтээж чаддаг гэдгийг тэд эх оронд минь ирээд бидний нүдэн дээр хийж бүтээж харуулж чадаад байхад бид өдөр бүрийнхээ нормын жижигхэн ажилдаа түүртээд, өөртөө ч өрөөлд ч цаг, сэтгэл гаргаж чадахгүй шар нар, бор хоногийг өнгөрөөн амьдарч байгаа нь хөөрхийлэлттэй санагдаж байна. Иймээс ирээдүйгээ гэсэн Монгол хүн таньд ч гэсэн тийм нэгэн сайхан сэтгэл байхгүй болсон гэдэгт бид итгэхгүй байна.

Энэ буруу сэтгэхүйг бид өөрчлөхгүй бол хэнийг өөрчил гээд ирээдүйгээ лонхтой шар аргатай хамт гударч мансууран, ирээдүйгээ тамхины иштэйгээ халмагхан шүлстэйгээ холин газар руу нулиман дэвслэчихээд амаараа дүүрэн Англи үг урсгаад “гэгээрээд” яваам вэ.

Бид таны найзуудтайгаа жарган зугаацах шар айрагны мөнгөнөөс хумслахаар гуйсангүй, бид таны залуу насны ааганд өнгө эрээлсэн тансаг хүүхний гуя илж тавлан суух цагнаас хороож жаргахын эрхийг хязгаарлая гэсэнгүй, бид таны гэрт орж хүүхдүүддээ хийж өгсөн аяга хоолноос нэг халбага хоол гувшихгүй ээ.

Зүгээр л таниас тархиндаа бидний санаачлагыг жаалхан тунгааж, өөрөө цаашид юу хийж чадахаа бодон, бидэнд хэлээч, бие биенээ дэмжээд хамтдаа ирээдүйгээ бүтээлцье гэж хэлэх гэсэн юм.

Тэгээд ч бид өнөөдөр өөрсдөө ойлгож ухаарч чадахгүй гэвээс дүү нараасаа суралцах хэрэгтэй юм байна гэж бодон дүү нарынхаа хийсэн сайхан үйлсийн талаар хүргэе.

Сэтгэл байвал халаасандаа 200 төгрөгтэй байхад л хангалттай. Аав ээжээсээ унааны мөнгө авдаг тэд маань, сургуулийнхаа хүүхдүүдийн дунд “ХУУЧИН Ч ГЭСЭН ЦЭВЭРХЭН ХУВЦАСАА ДҮҮ НАРТАЙ, НАЙЗУУДДАА БЭЛЭГЛЭЕ” гэсэн уриаг гарган долоо хоногийн аян өрнүүлжээ.
Тэдний энэ хөдөлгөөний гол санаа нь заавал шинэ байх албагүй харин ч өөрийн хайртай хувцасаа цэмцгэр угаан, нямбайлан эвхээд найзууддаа өгөхөд чиглэж байсан.
Сайхан цэвэрлэж угаасан хувцасыг сайхан үгээр эвлэж өгөх нь, брендийн шинэ хувцасыг шидлэн өгсөнөөс хавьгүй дээр гэдгийг дүү нар маань биднээс урьтаж ойлгосон хэрэг.
Өөрөөр хэлбэл, ядарсан нэгэнд чи ядарсан болохоор миний хуучин хувцас өмсөж байгаан, чи ядарсан болохоор би чамд шинэ боловч надад илүүдсэн хувцасаа өгч байгаам гэсэн сэдэл төрүүлэхээр биш, би таньд өөрт байгаа зүйлээр туслахыг үнэн сэтгэлээс хүсэж байгаам шүү гэдгийг үйл хөдлөл, үг хэлээр ойлгуулахад оршиж байсан билээ.

Харин өнгөрсөн Лхагва гарагт дүү маань ирээд “Оогий эгчээ нэг хүүхэд уг нь хуучин хувцасаа өгөхийг маш их хүсэж байгаа боловч, Ээж нь дургуйцээд муусайн асрамжийн юмнуудад өгч байснаас шатаасан дээр гэж байна. Тэгэхгүй бол манай гэр орон, хүүхдүүдийн хийморь үхнэ гээд өгөхгүй байна гэнээ. Би тэр хүүхдэд юу гэж хэлэх вэ” гээд надаас зөвлөгөө авахыг хүслээ.

Би тэр хүүхдэд “ахын дүү баярлалаа. Ээж нь тэгэж хэлээд өгөхгүй бол яахав дээ. Гэхдээ ах нь чамайг тусласан гээд нэрийг чинь бичээд хүүхдүүдэд заавал хэлнээ” гээд явуулчих гэлээ.

Аливаа сайн, муу үйлийн үр бүхэн өөрийн сэтгэлээс үүдэлтэй байдаг билээ. Хэрэв хүн ямарваа нэгэн үйлийг хийхдээ муу муухай сэтгэлийг агуулан үйлдвэл хичнээн сайн үйл байсан ч тэр нь урвуугаар эргэх нь ойлгомжтой юм. Энэ утгаараа, хэрэв тэр ээжээс албадан байж хувцасыг нь авбал дараа нь холбоогүй ч гэсэн ямарваа нэгэн муу муухай хэрэг тохиовол муусайн асрамжийн юмнуудад хувцас өгсөнөөс боллоо гэж хар буун тэрнээсээ эс юм болох бизээ. Үнэн чанартаа асрамжийн юмнуудад хувцас төдийнхөн өгсөндөө биш, өөрийн муу бодлын сэдлээр хийгдсэн үйлийн үр болгон эргэн бууж байгаа нь тэр бизээ. Үнэндээ, цаг зуурын байдлаар, нийгмийн нэгэн салхинд бүдэрч зүдэрч яваа ядуу хүмүүст миний эргэн тойрны хүмүүс тусласанаар муудсан түүхийг би хувьдаа мэдэхгүй юм билээ.

Ая тал засан бялдуулчлахын тулд олон саяын байр байшин өгч тусласанаас, яг хэрэгцээтэй хүнд нь нүдээ олон ганц тэвэнгээр туслаж чадвал тэр хүний баярласан сэтгэл, цагаа олоогүй тусаас ирсэн баярлалаагаас мянга түм дахин арвижин буух нь лавтай.

Тэр ээжийг 11-р ангийн, өөрийнхөө хүүхдээс дутуу сэтгэж яваад нь харамсанаас гадна зөв бодолтой хүүгийнхээ сэтгэлд бүү хар буулгачихаасай гэж бодож байлаа. Магадгүй, өөрийн хүүхдийн сайн сайхны төлөө гэж мухар сүсэгт хэт итгэсэн эхийн сэтгэл гэж ойлгож болох авч, бусдыг хүмүүжүүлдэг бусдыг асран тэтгэдэг эх хүн алсыг харж аливааг харьцуулан шинжиж чаддаг, өөрийн үртэй адилхан хүүхдүүдийг гэх уужим сэтгэлтэй байх ёстой бус уу гэж би бээр мунхаглан тэр эхийн “сэтгэлийг” үл ойлгон буруушааж суулаа.

Дүү нарын маань зохион байгуулсан аяны дүнд, 4 том шуудай хувцас цугларч нөгөөдүүл маань хувцасаа машин олж, хүндхэн ачаандаа түүртсээр Бадамлянхуагийн хүүхдүүдэд аваачиж өгсөн юм. Бид дүү нартай туслаад машин гаргаж өгч болох байсан ч нэгэнт эхлүүлсэн ажлаа өөрсдөө өөрсдийн гараар эцсийг үзэж дуусгах хэрэгтэй гэж бодсон билээ. Бадамлянхуагийн хүүхдүүд ах нартай баярлалаа гээд бяцхан урлагийн тоглолт хийж үзүүлсэн нь тэднийг маань улам бүр хөөрөн баясаж өөрсдийн хийсэн ажлаараа бахархах сэтгэлийг төрүүлж чадсан байна лээ.


Ямартай ч дүү нар маань гадны эмэгтэй Монгол хүүхдийн төлөө ямар их зүйл хийж байгааг олж харан, тэр хүнээр бахархаж, цаашид бид өөрсдөө, өөрсдийнхөө төлөө ийм сайн сайхан үйл хийж яагаад болохгүй юм гэсэн бодолтойгоор өөр өөрсдийн хүссэн мэргэжлийг эзэмшээд ирээдүйдээ туслах ёстой юм байна гэдгийг ойлгож, улам ч ихээр шамдан суралцах урамыг авсан нь олзуурхан онцлууштай үр дүн байлаа.
Мэдээж, энэ ажлын үр дүнд САЙХАН ИРЭЭДҮЙНХЭЭ ГАРТ САЙХАН ИРЭЭДҮЙГЭЭ ДААТГАЖ ӨГӨХ.

Бас хүнд туслах сэтгэлд, бусдын төлөө гэсэн сэтгэлд нас багадахгүй, овоож оцойсон мөнгөтэй байх шаардлагагүйгээс гадна автобусны 200 төгрөг халаасанд нь байхад л болох юм байна гэдгийг дүү нар маань ойлгосон юм.
Энэ ажлыг зохион байгуулсан хайртай дүү Б.Бат-Эрдэнэ, найз нар нь болох Давгасүрэн, Батбаяр болон Б.Батбаатар нартаа чин сэтгэлийн гүнээс талархасанаа илэрхийлж элсэлтийн шалгалтандаа амжилттай оролцоосой гэж хүсье.

Та өөрийн шинэ санал санаачлагаа Монгол хүүхэд сайтан дээр тавина уу.

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг | Leave a Comment »

Амьдрал сайхааан … Амьдралын амтыг мэдэрч амьдрах бүр ч сайхааан

Posted by Оогийноо on March 10, 2008

Өчигдөр 3-р сарын 9-ны Ням гараг байлаа. Мэдээж энэ өдөр Оогийноо, амласан ёсоороо найзуудынхаа хамт Яармагийн Бадамлянхуа төвийн хүүхдүүдтэй Богд уулын нэгэн оргилыг зорин алхасан юм. Урьд өдөр нь, Урт Цагааны номын захаас, ном авч заншсан эгчээс хэдэн ширхэг үлгэрийн номыг худалдан авсан билээ. Сүүлийн өдрүүдэд санхүүгийн жаалхан хямралтай байгаа учраас ийш тийш таксидах, найзуудтайгаа зугаацах мөнгөө хагаслан байж хэдэн ном авсан нь цүнхэн дотроос халуу дүүгэн төөнөж, номнуудаа хурдхан шиг аваачиад шүлсээ хаттал, жавьжаа чилтэл үлгэр унших юмсан гэж яарч байсан юм.

Өдрийн 12 цагийн үед Бадамлянхуа төвийн үүсгэн байгуулагч, захирал болох Австрали эмэгтэй Диди (энэ бол санскарит нэр бөгөөд Монголоор “Эгч” гэсэн утгатай ажээ), Хаан банкны нэг эмэгтэй, сургагч багш нартай Богд уул руу алхлаа. Оогийноо, хоёр бяцхан охинтой хөтлөлцөн явах зуур, өөрийнхөө хүүхэд нас, ямар ажил хийдэг, мэргэжилээ яагаад сонгох болсон гэхчилэнгээр ярьж, харин хүүхдүүд хариуд нь том болоод ямар хүн болох тухай, ямар хичээлдээ дуртайгаа, мөрөөдлөө гээд л амь уралдан шулагналдсаар нэг мэдэхэд нилээн өндөрт модны хаяанд ирсэнээ мэдлээ.

Нарны ээх илчэнд уясан хайлж ханзарсан цас, цасны усанд зөөлрөн дэвтсэн хөвдөрхөг хөрс, нарны гэрлээс имээн модны сүүдэрт нөмөрлөн хорогдсон цагаан цас, амьдралд тэмүүлэх зулзгана ногоон өвс энэ бүгд хавар ирсэнийг илтгэнэ. Жигүүртэн шувуу хүртэл модны оройд үүрээ засан тухалжээ.

Бадамлянхуа төвийн захирал, Австрали эмэгтэй санскарит нэртэй болохыг би дээр дурьдсан. Энэ нь түүнийг иога, бясалгалаар хичээллэдэгийг нотолж байгаа биз.
Ойн намуухан цоорхойд бид түр саатан, зөөлөн хөвдөн дээр замбилан суугаад 20 минут бясалгал хийсэн юм.

Нүдээ аниад, анхаарлаа сэтгэлийн чанд руу чиглүүлэн ажааран суухад холын тэртээх тоншуулын чимээ сэтгэлийн үүдийг тогшиж, нэр нь үл мэдэх шувууны жиргээ, зөөлөн хөрснөөс өндийн ургах зулзгана ногооны зүрхэний лугшилт, модноос модноос, мөчирнөөс мөчир дамжин саатсаар хацар дээр ирэн буух хаврын уяхан салхины үнсэлт сэтгэлийн минь гүн руу шинэ эрч хүч, хүсэл тэмүүлэл, шинэ мэдрэмж, шинэ амьдрал шинэ бүхнийг ганцаарчилан шивнэх шиг санагдсан.

Нүдээ нээн орчиноо ажиглахад Оогийноо өөрийгөө ирж буй хавартай, зулзган ногоотой ижилсэн, амьдрал өөд улам ихээр шунан тэмүүлэх шив шинэхэн ООГИЙНОО болсоноо мэдэрч байлаа.
Амьдрал ямар сайхан юм вэ …. Амьдралын амтыг мэдэрч амьдрах ямар сайхан юм вэ гээд орилмоор, уулнаас уул дамжуулан, үүл үүлнээс рүү өндөрөөс өндөрт тэнгэрийн үл мэдэх хязгаар хүртэл тэнхээ мэдэн орилмоор санагдлаа. Тэрхэн зуур, ООГИЙНОО-нд элгэмсэгээр элэгсэх бяцхан хоёр дүүгээ барьж аваад үнсэхэд өнөөх хоёр нь ихэд гайхсан янзтай том гэгч харав.
ООГИЙНОО ямар азтай гээч. Хүүхэд насанд амьдрал ООГИЙНООД хатуу хандан нүүрээ буруулсан мэт санагдаж байсан саяхан боловч, сайхан сэтгэлтэй томчуудын хайраар хүмүүжин, өнөөдрийг хүртэл дандаа сайхан сэтгэлтэй, сайн хүмүүстэй таарч байсан нь түүнийг өдий зэрэгтэй хүн болгосон юм.
Өөрт нь учирсан сайхан хүмүүсээс амьдралыг хайрлаж болдогийг, амьдралд дурлан тэмүүлсэний хариуд хүсэл тэмүүлэл түүнд жигүүр урган нисэн ирсэнийг мэдсэн билээ.
Одоо тэр бусдын хайрыг, бусдын тусламжийг харж биш бусдад хайр түгээж, бусдад гараа сунгах насандаа хүрсэнээ энэхэн зуур улам ч бүр ойлгосон мэт.
Хүмүүс түүнд амьдралыг хайрласанаар жигүүртэн болж нисдэгийг ойлгуулсантай адилхан тэр одоо өөрөө эдгээр бяцхан хүүхдүүдэд амьдралыг хайрлахыг зааж өгөх хэрэгтэйгээ ойлгоод байх шиг.

Үүний тулд өөрийгөө яаж өөрчлөх ёстой вэ?

Өөртөө тавьсан энэ асуулттай зэрэгцэн Дармапада буюу Бурханы Номын найман мөрт, салхиар өртөөлөн сэтгэлд ийнхүү аминчлан шивнэлээ.

Эхлээд өөрийгөө зөв мөрт
Эгнэгт бат оруулж яв
Өрөөл бусдыг үүнийхээ дараа
Өөд татвал зовлонд унахгүй

Өрөөлд тустай байлаа гээд
Өөрийгөө битгий гаргуунд хая
Өөдөлж дэвших замаа чиглэж
Өнөд түүнээ баттай зорь

Тийм шүү. Ямар үнэн хэлээ вэ. Эхлээд ООГИЙНОО өөрөө атаатны өмнө гэгээрэгч байх, хатуугийн өмнө зөөлөн байх, сэтгэлээрээ, оюун санаагаараа, боловсрол мэдлэгээрээ, үзэмжит зөв төрхөөрөө сайн сайхан болох суурийг баттай тавих ёстой юм байна.

Энэ бүхнийг ойлгуулахын тулд хэсэгхэн зуурын цаг завыг энэ асрамжийн газрын хүүхдүүдтэй холбож өгөө вэ гэж өөрөө өөрийнхөө хувь заяанд баярлан талархаж байлаа. Яагаад ч юм, ООГИЙНОО энэ Бадамлянхуагийн хүүхдүүдтэй уулзаад гэр лүүгээ явах замдаа өөр өөрийгөө шинээр нээж, тэднээс шинээр суралцаад байх шиг санагддаг юм.

Харин энэ удаад тэдэнд туслахын өмнө өөрийн зөв баттай суурийг сайтар тавих ёстойгоо ухамсарлан ойлгож, яг одоо өөрт байгаа үнэтэй бүхнээ харамгүй зөв хайрлаж, хүндлэхээс эхлэх ёстойгоо ойлголоо.

Тиймээ би азтай юм. Яг одоо ООГИЙНООД хэзээ ч урван буруулахгүй гарын таван хуруунд багтах ахан дүүс, өдий зэрэгтэй асран хүмүүжүүлсэн хамаатан садан, хайртай эмээ, өдөр бүр хамгаас дээд аз жаргалыг бэлэглэн байдаг дүүгийн алаг бяцхан үр, хэзээд үнэнч сайхан найз нөхөд, өөрийн болгохыг чармайж яваа мэргэжил гээд юм бүхэн байна шүү дээ.
Юун түрүүнд, бусдад гараа сунган туслахаас өмнө тэр болгоныгоо улам ихээр хайрлаж, эрч хүчтэй амьдрах хэрэгтэй юм байна.

Одоо цэл залуухан байна. Мөрөөдлөө биелүүлэхээр төлөвлөсөн хугацаандаа хүрэхэд ООГИЙНООД таван жил байна. Харин энэ таван жилийн дотор боловсролоо улам бүр дээшлүүлж, үнэтэй гэсэн бүхнээ улам их хайрлах ёстой юм байна.
Амьдралд илүү их шунан тэмүүлэх энэ үед ч мөн амьдралыг бэлэглэгч хавар өөрөө хүрээд иржээ.

ХЭХЭ иймээс ойрын ирээдүйд хийхээр төлөвлөсөн зорилгодоо хүрэхийн тулд өнөөдрөөс эхлээд өглөө эртлэн босохоо нэг цагаар урагшлуулан таван цагаас босож, өглөө бүрийн ургах нараар гэрчлүүлэн 30 минутыг гэр бүлийнхээ, өөрийнхөө, хүүхдийн сайн сайхны төлөөх залбирал, бясалгалаар эхлүүлж байх болно.

Энэ таван жилийг гүйцэх хором бүрийг алдахгүйн тулд ООГИЙНОО өмнөхөөсөө ч илүү их хөдөлмөрлөх ёстойгоо бяцхан дүү нарынхаа тусламжтайгаар ойлгосон шүү.

Бадамлянхуагийн бяцхан жаалуудын ирээдүйгээ сайхнаар төсөөлөн байгаа хүсэл мөрөөдөл, тэднээс ООГИЙНООд хандан сацарч байдаг эерэг энерги нь, бяцхан дүү нарынхаа ирээдүйд дэм өгөн туслах ООГИЙНООгийн тэмүүлэл болж байна.

Иймээс назгайран удааширах эрх байхгүй ээ. Иймээс, энэ бичлэгээ ООГИЙНООгийн дуртай ширээний ном болох Ким Ү Жүний “Хорвоо дэлхий уужим хийх ажил их байна” хэмээх сайхан номноос иш татан өндөрлэе.

“Цагийг хайрлаж гамнаваас зохино. Тухайн цаг ганц л тохиолдоно. Ганц удаагийн юм болгон үнэ цэнэтэй байдаг жамтай. Залуу ахуй үеийнх шиг цаг хугацаа нас сүүдэр хэвийсэн хүмүүсээс 3, 4 дахин илүү үнэтэй байх ёстой. Яагаад гэвэл залуу насаа яаж өнгөрөөснөөс цаашдын амьдралын утга учир, тэр хүн хир зэрэг явах нь шийдвэрлэгддэг учраас тэр.

Posted in Хүүхэд бүр инээж байг | Leave a Comment »